|
|
ناهید باقری- گلداشمید
چند سروده
تاريخ نگارش :
۱۵ آذر ۱٣۹۰
|
|
ساز
ناهید باقری - گلداشمید
پیچیده به شب حریر آواز تو باز
جان شیفته می رقصم با ساز تو باز
ای ساز مبادا که ترک برداری
ای عشق مبادا که کنی ناز تو باز
ساقه
ناهید باقری- گلدشمید
آن روز شکفته شد گلی در دستت
از هرم نفس های خوش سرمستت
افسوس! نفس که بوی پاییز گرفت
امروز شکسته ساقه ام در دستت
جهت های آسمان
ناهید باقری- گلداشمید
از دو مدار گونه گون بر آمیدیم
جغرافیای جهان را پیمود نگاهمان
و مرکز زمین،
میعادگاهمان٫
جذب هم شدیم
زبان مشترکمان، عشق
پوستمان، زمین٫
هر شب
آن گاه که سرد می شود خاکستر روز،
دست های سرما زده ام را من از دو سوی،
شمال و غرب،
در شعله های نگاهت
که جنوبی اند و شمالی
گرم می کنم٫